перавесці на:

Ты мне скажаш палаць душою:
Аддай жа мне, што працякла дні,
З майго вечаровай зарою
Маё ты раніцу съедини!

Мой век нябачна праходзіць,
З кола Смехов і Харит
Ужо Час схавацца мне загадае
И за руку меня выводит —

Не дасць яно літасці нам.
Хто прымяняцца не ўмее
Сваім зменлівым гадах,
Той іх няшчасця толькі мае.

шчасліўцам жвавым, маладым
Пакінем страсці зман;
Живем мы в мире два мгновенья —
Адно розуму аддамо.

вы, распацешвалася смутку
Хвіліннай маладосці маёй,
каханне, мечтанья первых дней —
Няўжо навек вы ўцяклі?

Нам павінна двойчы паміраць:
Проститься с сладостным мечтаньем —
Вось Смерць жудасная пакутай!
Што значыць пасьля не дыхаць?

На пахмурным маім заходзе,
Сярод пустэльнай цемры,
Так шкадаваў я аб страце
Падманаў Мілыя мары.

Тады на голас мой панылы
Мне Дружба руку падала,
Яна Любові падобная мілай
У адной толькі пяшчоты была.

Я ёй прынёс Завялыя ружы
Уцешна юнацтва дзён,
І ўслед пайшоў, але ліў я слёзы
Што мог ісці ўслед толькі ёй!

Самыя папулярныя вершы Пушкіна:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар