K Bar. М. А. Дэльвіг

Вам восем гадоў, а мне семнаццаць біла.
І я лічыў калісьці восем гадоў;
яны прайшлі. – В судьбе своей унылой,
Бог ведае як, я сёньня стаў паэт.
Ня вярнуць ужо таго, што было,
Ужо я стары, мне незнаёмай, хлусня:
Так верце мне - мы выратаваны толькі верай.
паслухайце: амур, як вы, добры;
амур дзіцё, Амур на вас похож —
У мае лета вы будзеце Венерай.
Але калі толькі буду жывы,
Усявышні дабрынёй Зевеса,
И столько же красноречив —
Я напішу вам, баранэса,
У лацінскім гусце мадрыгал,
цудоўны, вовсе без искусства —
Не шмат праўдзівых хвал,
Але шмат праўдзівага пачуцці.
скажу я: “Нам падабаюцца вашы вочы,
п баранэса! дзеля баляў,
Калі мы ўсе глядзім на вас,
Зірніце на мяне хоць раз
Ва ўзнагароду ранейшых мадрыгалаў
Калі ж Амур і Гименей
У цудоўнай Марыі маёй
Поздравят молодую даму —
Ўдасца ль мне пад старасць дня,
Вам прысвяціць эпіталаму?

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Пушкін
Пакінь свой камент 👇