хмара

Апошняя хмара рассеянай буры!
Адна ты нясешся па яснай блакіту.
Адна ты наводзіш маркотную цень,
Адна ты смутак радасны дзень.

Ты неба нядаўна кругам аблягаюць,
І маланка грозна цябе абвівала;
І ты выдавала таямнічы гром
І сквапную зямлю паіла дажджом.

даволі, схавайся! пара мінулася,
зямля асвяжыць, і бура прамчалася,
І вецер, лашчачы лісточкі древес,
Цябе з заспакаенне гоніць нябёсаў.

Ацэніце:
( 4 ацэнка, сярэдняя 3.25 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Пушкін
Пакінь свой камент 👇