сляза

Учора за чарай пуншевою
З гусарам я сядзеў,
І моўчкі з змрочным душою
На далёкі шлях глядзеў.

“скажы, што глядзіш на дарогу? -
Мой храбрый вопросил. -
Яшчэ па ёй ты, слава богу,
Сяброў не праводзіў”.

Да грудзей поникнув галавою,
Я хутка прашаптаў:
“пірат! уж нет ее со мною!..”
Уздыхнуў - і змоўк.

Сляза павісла на вейкі
И канула в бокал. -
“дзіцё! ты плачаш пра дзяўчыну.
саромейся!” – он закричал.

“пакінь, Пірат ... о! сэрцу балюча.
ты, ведаць, не гараваў`.
нажаль! адной слёзы даволі,
Каб атруціць келіх!..”

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Пушкін
Пакінь свой камент 👇