прыгажуня

Усё ў ёй гармонія, всё цуд,
Усё вышэй свету і запалу;
Яна спачывае сарамліва
У красе ўрачыстай сваёй;
Яна кругам сябе пазірае:
Ёй няма саперніц, няма сябровак;
Прыгажунь нашых бледны круг
У яе ззянне знікае.

Куды б ты ні паспяшаў,
Хоць на любоўнае спатканне,
Якое б у сэрцы ні меў
Ты патаемнае мараў, -
Але сустрэцца з ёй, збянтэжаны, ты
Раптам спынішся мімаволі,
Благоговея багамольны
Перад святыняй прыгажосці.

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 1 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Аляксандр Пушкін
Дадаць каментарый