наезнікі

Той самы кліп які вы шукалі:

А гэта сам тэкст верша:

Глыбокай ночы на ​​палях
Даўно ляжалі пакрывала,
І слаба ў бледных аблоках
Зорка пустынная ззяла.
Пры паміраюць агнях,
У няслушнай цемры туману,
Bezmolvno два стаялі здарылася
На запамрочанай вышынях.
усё спіць; толькі хваляў мяцежны нараканьні
Разносіцца ў цішы начной,
Ды чутны з далі глухой
Булата звон і конскай тупат. -
Натоўп наезнікаў младых
У дуброве едзе маўклівай,
Дрыжаць і пышут коні іх,
Кіраўніком трасуць нецярплівай.
Ужо полем коннікі спяшаюцца,
Дубровы кроў пакінуў зыбкай,
Коней лашчаць і суцешыць
І з ганарлівай шэпчуцца усмешкай. -
Іх твары радасцю гараць,
Агонь гараць гнеўныя вочы:
толькі ты, ваяўнічы паэт,
UNIL, як змрок паўночы,
Я выліньваць, як восеньскі святло.
З кіраўніком, змрочна пакланенне,
З накрытай бядою ў грудзях,
Сумнай думай захоплены,
Ён едзе моўчкі наперадзе. -

“спявак пануры, што з табою?
Адзін перад боем ты засмуціўся;
Панікнуў бессташно кіраўніком,
Стырно і шаблю апусціў!
Няўжо, нявольнік бяздзейнай пяшчоты,
Уцешна свет душы тваёй,
Чым нашы бурныя набегі
І ноччу баявы звон мячоў? -
Сьцежка вайны няхай небяспечная,
Зайздросцяць горды наш надзел.
Ці табе цяпер смерць жудасная?
Ты век сярод баёў не бляднеў.
Цябе мы спелі пад мячамі
З спакойным, Дзёрзкія чалом,
Заўсёды між першымі радамі,
усё там, дзе бітвы падаў гром.
З пераможным съединяясь клікам.
Твой голас нашу славу спяваў -
А сёньня ты у роспач дзікім,
Як беглы ратнік, анямеў”. -

Але павольна сьпявак маркотны
Кіраўніка і погляды прыўзняў,
Зірнуў панура ў змрок далейшых
І уздыхам грудзі пахіснуў.

“Глыбокай сон у даліне лаянку;
Адны мы імчымся ў цемры начной,
Прадчуваю канец жаданы!
Мяне кліча апошні бой!
Парвёмце ланцуг лёсу жорсткай,
Ускочу я з братамі ў агонь,
ускочу навальніцай! - і адзінокай
У даліну выбяжыць мой конь.

Аб вы, якім тут са мною
Мяжа магільны пакладзены,
Скажите: мілая слязою
Ваш нацешыць Ці доўгай сон?
Але для мяне ніхто не дыхае,
Мяне дагоніць цішыня ...
Эльвін смерці вестка пачуе
І ўпотай ня ўздыхне яна. -

А вы, захоўваемыя Лёсамі
Для шчасця жыццёвых отрада,
Няхай палюбоўніцы слязьмі
Мілаславіцца ваш вяртанне!
За чарай салодкага паратунку,
О братове! ўспомніце спевака,
яго любоў, яго пакуты
І славу грознага канца!”

Самыя папулярныя вершы Пушкіна:


усе вершы (змест па алфавіце)
рэйтынг
( 1 адзнака, сярэдні 4 ад 5 )
Падзяліцца з сябрамі
Аляксандр Пушкін
пакінуць каментар